7. E-commerce : minä perhonen

ไม่รู้จะเล่าอะไรดี เป็นแบรนด์ที่เรียบง่ายแต่มีความจุกจิกกุ๊กกิ๊กเต็มหัวใจ เป็นแบรนด์ในฝัน แต่แพงมากเอื้อมไม่ถึง ได้แต่นั่งมอง ทำเว็บก็ทำหน้าแรกๆ สนุกดี ถึงพาร์ตที่ทำรถเข็นหรือเช็กเอ๊าต์เริ่มไม่สนุกละ ฮ่าๆๆๆ ไว้วันหลังมีโอกาสจะมาทำใหม่

ช่วงนี้ไม่สบาย นอนเยอะจนรู้สึกว่า เอ๊ะนี่ไม่สบายหรือขี้เกียจ นอนเท่าไรก็ไม่หายเหนื่อย

Homepage

minahome.jpg

Shopshop.jpg

Single merchandiseหน้าแยก.jpg

Cartbag.jpg

Shippingshipping.jpg

Paymentpayment.jpg

Advertisements

Hell Kitchen of Chinatown

โปรเจคทำ Information Design ที่เรียนกับพี่พัชร โจทย์คือให้เลือกย่านที่เราเคยไปมาทำ Information Design ซึ่งจะเลือกหัวข้ออะไรก็ได้ เรา น้ำอบ พี่ขอบฟ้า เลือกเยาวราชกัน

เรา น้ำอบ และฟ้าเชียงใหม่เลยไปเยาวราชด้วยกัน ถือกล้องไปด้วยคนละตัว ระหว่างที่กำลังถ่ายรูปสวยงามแถวเวิ้งขายทุเรียนก็โดนพ่อค้าด่าลอยๆ ประมาณว่าเอาแต่ถ่ายรูปแล้วก็ไปแดกร้านอื่น มีความงง คือก็ไม่ได้ถ่ายทุเรียนใครเลยนะชั้นว่า ชั้นก็เออเสียใจ ชั้นทำอะไรผิด ต่อจากนั้นก็ยังเดินสำรวจอีกนานแล้วก็ยังไม่ได้หัวข้ออะไรเลย เลยคิดมาเล่นๆ ว่าเออทำเรื่องตรงไหนพ่อค้าคนไหนดุดีมั้ย คิดแบบขำๆ แต่ก็ติดใจ เลยเอามาเป็นหัวข้อจริงๆ

ตอนแรกส่งสเกตช์ไปโดนบอกว่ากราฟิกเหมือนธรรมกาย เราอาย เราจะไม่โชว์ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ แต่เนื่องจากหัวข้อมันสนุกดีและต้องรีเสิร์ชอีกรอบ เราจึงโพสต์เฟสบุ๊กหาแกะน้อยที่จะมาสังเวยในงานให้เรา เพราะชั้นจะไม่ยอมเป็นคนโดนด่าเด็ดขาด ชั้นหน้าบางมาก คนที่เราเลือกมาก็คือ มินนี่ ปุณยนุช ผู้มีความเป็นจีนอยู่ในตัวสูงและมี motto ว่าคนเราจะต้องได้รับบริการที่ดี เธอจึงพร้อมจะไฟต์ พร้อมต่อกร นับเป็นบุคลากรที่สำคัญมากต่อการรีเสิร์ชของเรา

การรีเสิร์ชก็เริ่มขึ้นจากการปริ๊นต์แผนที่เดินกินเที่ยวเยาวราชจากอินเตอร์เน็ตไป แล้วเราก็ทำที่เก็บข้อมูลหน้าตาแบบนี้

Screen Shot 2560-03-10 at 7.20.07 PM.png

ฉันในฐานะนักเก็บโพลจากสวนดุสิต

พวกเราก็เดินเดินเดินไปเรื่อยๆ วนจากหัวถนนไปท้าย จากท้ายไปหัว วนไปวนมาอยู่หลายรอบในการเก็บข้อมูล พอมินนี่เดินเข้าไปถ่ายรูปๆๆๆ ถามๆๆๆๆ เดินๆๆๆ หน้าร้านเขาปุ๊บเสร็จก็จะมาบอกว่าเป็นยังไงโดยมีเราคอยสังเกตการณ์อยู่ใกล้ๆ แล้วช่วยกันตัดสินระดับความดุกับกีตาร์อีกคน วิดีโออยากให้ตามไปดูในเฟสบุค เพราะกลัวโดนฟ้อง แงๆ

ส่วนงานที่เสร็จแล้วจริงๆ ปริ๊นเป็นไซส์ A1 ดูในนี้อาจจะอ่านไม่ออกกันไปหน่อย สังเกตว่าหน้าแต่ละคนวาดมาจากหน้าพ่อค้าแม่ค้าแต่ละร้านนั่นแหละ เรียงตาม Location บนถนนเลย

1.jpg

จบแล้ววันนี้ เดี๋ยวไว้มีเวลาจะมาเล่า conversation ให้ฟังอย่างละเอียด (วันนี้ไม่มีจริงๆ เดือดมาก เดือดจนไม่รู้จะเดือดไปถึงเมื่อไร)

 

5. City Site : Hill Valley

ระวังดูแล้วอ้วกเพราะมีแต่ GIF ทั้งโพสเลย ทำไปก็จะอ้วกไป

การบ้านทำเว็บคราวนี้โจทย์คือให้เลือกเมืองอะไรก็ได้มาทำเว็บให้ เป็นในจินตนาการหรือว่าจริงก็ได้ ตอนแรกก็คิดถึงเกาหลีเหนือแต่ว่าไหนๆ จินตนาการได้ก็เลยเลือก Hill Valley จาก Back to the Future เพราะว่าเป็นเมืองที่มีไทม์ไลน์ของตัวเองครบมาก แล้วก็รักหนังเรื่องนี้มาก

ใน Back to the Future มี timeline หลักๆ คือปี 1885 1955 1985 1985 ภาคดิสโทเปีย แล้วก็ 2015 เราก็เริ่มจากการไปดูหนังแบบกรอเร็วมากแล้วแคปฉากไว้ กับรีเสิร์ชซึ่งมีคนรักเมืองนี้มากมายทำแผนที่ไว้ ก็เลยคิดว่าจะทำเว็บที่มันเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาตลอดเวลาเหมือน Hill Valley ตัวจริง แต่เสียดายที่เวลาน้อยเกินไปไม่งั้นคงจะเล่นเรื่องการหักเหไทม์ไลน์แล้วก็ใส่ตัวละครสนุกๆ แบบคนจรจัด Red หรือนายกผิวดำ Goldie Wilson ได้อีก ตอนนี้ทำได้แค่เมืองแห้งๆ ก่อน

เปิดโฮมเพจมา เป็นหอนาฬิกา อยากให้มีฟ้าผ่าทุกสิบวิ แล้วให้มันเป็นอนิเมชั่นวิดีโอเนียนๆ เล่นไป แต่ฝีมือทำได้เท่านี้ จริงๆ เว็บมันจะหน้าต่อกันไปเรื่อยๆ

homepage

หน้าที่สองเป็น History เอาเรื่องเข็มนาฬิกามาใช้ ถ้าเลื่อนเข็มไปก็มีประวัติในแต่ละช่วงยุคของเมืองเขียนขึ้นมาตรงช่องระหว่างเข็มสองอัน รูปแบคกราวด์ข้างหลังก็เปลี่ยนด้วย

history.gif

อันถัดมาเป็นข่าวเมือง ก็เลยเอาลูกเล่นเครื่องย้อนเวลามาใช้ ถ้ากรอกเลขวันเดือนปีก็จะได้ข่าวเมืองในยุคนั้น  หรือจะใช้ลูกศรขึ้นลงเปลี่ยนเลขปีแบบเร็วๆ ก็ได้ พวกข่าวก็วิ่งไปทางซ้าย ซึ่งยิ่งปีเก่าๆ ยิ่งวิ่งช้าลง เพราะอยากให้นึกถึงถนนรถบินในปี 2015 ของหนัง

หน้าข่าวจะเชื่อมกับหน้าแผนที่แบบเลื่อนต่อกันได้ ฉะนั้นแบคกราวด์จะเป็นสีเดียวกับปีหน้าที่ดูข่าวค้างไว้แผนที่ก็จะเปลี่ยนไปตามปีด้วย

news.gif

 

การดูรีวิวสถานที่ แค่กดคลิกขึ้นมาเฉยๆ ตรงรูปเราเอาฉากที่ถ่ายร้านเดิมแต่คนละยุคมาซ้อนสลับกัน

 

loucourthouse

 

นี่คือไซต์แมพอันงงงวย แต่ไม่กะพริบแล้ว แมพสีเหลืองคือของปี 1885 ซึ่งทำเล่น

 

sitemap-01.jpg

 

จบแล้ว อยากจะกรี๊ดดดดด ต้องไปมหาวิทยาลัยแล้ว ลาไปก่อน เดี๋ยวจะมาเม้าเรื่องหนังชุดนี้ทีหลัง สวัสดี

Gotta get back to the future

Promotional video for SAP fair

งานเก่าตั้งแต่อยู่ ม.6 เขินจังเลย ทำกับเพชรที่ตอนนี้อยู่ Commde เพราะเกิดคึกคักอยากทำสตอปโมชั่นจากกระดาษขึ้นมา เลยรับหน้าที่เป็นฝ่ายประชาสัมพันธ์ของงาน Sports,Art, Performance Arts ที่โรงเรียนกันสองคนโดยมีรุ่นน้องคอยช่วย

สนุกดี แต่ความโง่ตอนนั้นทำให้เฟรมไม่ตรงเท่าไร ขนาดมีขาตั้งกล้องแล้ว ฮือ

คนคิดสตอรี่บอร์ดกับตัดต่อคือเรา เพชรทำพัพเพตลิงกับถ่ายงาน  ทั้งเพชรลิลลี่และน้องๆ ช่วยกันตัดและขยับ จำได้ว่าทำกันอยู่สามวันไม่รวมตัดต่อ ตอนนั้นภูมิใจมากกกกกกก จำได้เลย หลังจากนั้นก็ไม่ได้ทำสตอปโมชั่นเพราะไม่เคยขยันเท่าตอนนั้นอีกเลย ปัดโถ่

A promotional video for a school Art Fair back when I was a senior in high school. I teamed up with a friend who’s now studying Commde in Chula too and we were hyped up about paper craft and stop motion enough to volunteer as promoting staffs.

My responsibilities are the storyboard, video editing and paper craft. Petch did all the camera work, the puppets and paper craft. Several juniors help us in this project too. Back then it was a big accomplishment to me.

เอ๊ะ ทำไมโพสต์งานเก่าลงเรื่อยๆ อายจังเลยนะเนี่ย

Behind the Reply

ซีรีส์เกาหลีที่รักมากที่สุดเรื่องนึงของเราคือ Reply 1988 เป็นเรื่องเกี่ยวกับซอยเล็กๆ ซอยนึงในโซล ปี 1988 มีทั้งหมด 20 ตอน แต่ละตอนเราจะได้ติดตามนางเอกของเรื่อง ด็อกซอน พร้อมกับเพื่อนอีกสี่คนในซอย จองฮวัน แท็ก ดงรยง ซอนอู รวมถึงครอบครัวแต่ละบ้านไปพร้อมกัน ซีรีส์เรื่องนี้พูดถึงเรื่องวัฒนธรรม ความหลัง มิตรภาพ ความรัก และเน้นหนักที่สุดที่ครอบครัว ถึงขนาดที่แท็กไลน์คือ My last love is family

ซีรีส์ชุด Reply มีมาแล้วทั้งหมดสามภาค ได้แก่ 1997 1994 และ 1988 โดยทุกภาคฉายทางทีวีเคเบิ้ล จึงเป็นที่ตื่นตะลึงที่มันทำลายสถิติไปเรื่อยๆ และกลายเป็นฟีเวอร์ตั้งแต่ภาคสองเป็นต้นมา โดยมีภาคแรกมีตัวจุดประกาย แต่ละภาคเป็นคนละเรื่องราว คนละธีม แต่มีความรู้สึกอบอุ่นแบบเดียวกันและเรื่องย้อนความหลังอันหวานชื่นเป็นคอร์หลัก

จริงๆ นี่ก็คืองานเรียนวิชา Indesign ที่มหาวิทยาลัยตอนปี 1 ซึ่งให้ทำเรื่องอะไรก็ได้เป็น e-publishing สามหน้า นี่ก็บ้าพลังมาก ชอบมากละครเรื่องนี้ชั้นรักมาก ชั้นต้องการทำ ทำไปสามหน้าหลักกับยี่สิบสองหน้าย่อย ไม่รู้เป็นอะไร แต่งานอื่นก็เอื่อยๆ เหงื่อยๆ นะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ

ที่ลำบากที่สุดในการทำคือการต้องมานั่งเขียน Biography ด้วยตัวเอง จริงๆ ในเน็ตมีแต่ภาษาไทยมีน้อยและไม่ละเอียดถูกใจ เลยไปเอาอังกฤษกับเกาหลีมานั่งแปลเสริมๆ เข้าไป

ลำบากสองคือ อยากทำแผนผังบ้านตัวละคร สรุปเลยต้องนั่งดูทุกตอนแบบข้ามๆ เพื่อทำผัง โอ๊ย เรื่องแบบนี้ล่ะขยัน

สรุปคือเออนี่สินะความแฟนคลับ ทำเสร็จก็เอาลงทวิตเตอร์ เมนชั่นไปหาแอคซีรีส์เกาหลีว่าช่วยรีทวิตให้หน่อยสิคะ! คือทำมาแล้วก็อยากให้แฟนละครด้วยกันได้เห็นไง แล้วก็มีความสุข (อยู่คนเดียว)

ลงลิ้งก์ epub เต็มๆ ไว้ให้โหลด ณ ที่นี้

Download Behind the Reply.epub

เปิดในไอโฟน ไอแพด แม็กได้แน่นอนโดยโหลดแล้วกด export > copy to iBooks ถ้าโหลดฟังชั่นการขยับและลิงก์หน้าประวัติตัวละครจะทำงานเต็มที่ ส่วนใครดูไม่ได้ก็ดูรูปไปก่อน แหะๆ ดีไซน์และฟอนต์มีความพังบางประการ งานเก่าแล้ว

Bangrak Branding

งานนี้เป็นงานกลุ่ม ซึ่งทำกันสามคน มีเรา แม็ก และนักเรียนแลกเปลี่ยนจากอังกฤษชื่ออลิเซียให้ไปสำรวจเขตในกรุงเทพแล้วทำแบรนดิ้งให้ ซึ่งเหนื่อยมาก!!!!!! เดินตั้งแต่สะพานตากสินถึงสามย่าน ไกลสุดๆ รู้สึกผิดต่อฝรั่งเลยอะที่พาเดินแบบนั้น แต่เราเอนจอยมากเพราะรู้สึกว่าบางรักลิงก์กับย่ากับพ่อที่เกิดโตที่นั่น

พอทำเสร็จก็จัดนิทรรศการที่โถงคณะ แต่ก็ไม่เข้าใจนะว่าจัดแล้วพรีเซ้นต์และเก็บเลยนี่คืออะไรคะอาจารย์ หนูเฮิร์ตมาก

ทอตตี้เป็นคนถ่ายรูปให้เสียสวยเชียว ต้องขอบคุณมากๆ เป็นตากล้องให้หลายงานแล้วตั้ง Aspac

งานนี้เราเป็นคนทำโลโก้กับผ้าพันคอ แล้วก็คิด display ส่วนหนึ่ง

This time we did the group work which the members consist of me, a Thai friend and an exchange student from Birmingham University. We got to pick a district in Bangkok and do a branding for it which we picked Bangrak. Partly because of my fondness in memories of Dad and Nana’s younger days they spent in Bangrak.

Alicia, the exchange student is in photography major. My responsibilities are the logo, the scarf and the exhibition display. We exhibited this yesterday at the school hall which strangely lasted only 2 hours. The photos were taken by my friend Tottie, thanks to her I always have nice photos around!

งานกาบฟาหร่างนาจา_4495.jpgงานกาบฟาหร่างนาจา_4448.jpgงานกาบฟาหร่างนาจา_6652.jpg

แสตมป์ชุดนี้แม็กเป็นคนทำน่ารักมากก มีขาหมู หอยสังข์ ใบสมรส แหวนเพชร.

Stamps set by Max! Super cute.

certi.jpg

ความติงต๊องของชั้นเองที่อยากทำทะเบียนสมรสเพี้ยนๆ / Marriage certification by me. Collaged from various elements I took in Bangrak.

ss-01.png

โลโก้ที่ว่า / the logo

 

Compilation of Dark Shops

นี่ไปบางรักหรือตรอกน็อกเทิร์นมากันนะ ทำไมมันมืดขนาดนี้ หรือจริงๆ แล้วแค่ปรับรูรับแสงผิดกันนะ ชั้นไม่รู้เลย

Compilation of dark places and shops in Bangrak which I find weirdly mesmerising. Or may be it’s because I made mistakes with my camera setting.

DSCN9025.jpg

เก้าอี้ลายเชอรี่สุดน่ารัก / Cherries pattern bench near Sri Praya pierDSCN8902.jpg

ร้านน้ำขมหยั่นหว่อหยุ่น เจ้าของน่ารักมากยอมคุยกับคนจุ้นอย่างเรา / Yan weo yun shop

DSCN8904.jpgDSCN8999.jpgDSCN9125.jpg

ร้านนี้ให้ฟีลลุงบุญมีมาก ลุงเป็นหวาย กามิกาเซ่

Amateur Sewing Kid

งานนี้ทำกับพี่ณัฐถั่วงอก ทำงานคู่กันมาหลายครั้งแล้วทั้งทำดอกไม้กระดาษไซส์ยักษ์ 45 ดอก (อันเป็นโปรเจคที่จะละไว้ ฮือ) ทำเวิร์คช็อป (ไม่ผ่านคิวซีเลยไม่ได้ Launch) ทำไมถึงมีแต่เรื่องน่าเศร้า

พอดีแอสแพคเปิดรับสมัคร แต่เหลืออีกสิบวันส่ง เราสองคนเห็นว่านานๆ ทีจะมีงานประกวดที่น่าทำและฟรีสไตล์ขนาดนี้ก็เลยรีบทำกันใหญ่ สรุปว่ามันดันเปิดอีกรอบในสองเดือนต่อมา กุมขมับ

อย่างไรก็ตามพวกเราก็ผ่านรอบแรก รอบสอง รอบสามอย่างน่าประหลาด และสุดท้ายก็ได้เป็น 1 ใน 14 งานที่ได้ไปญี่ปุ่น แต่ไม่ได้รางวัลกรังด์ปรีซ์อะไรได้แค่ Merit กับโชว์ในนิทรรศการ ซึ่งดีใจและแค่นี้ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

ช่วงนั้นกำลังบ้าปักผ้ากันทั้งคู่ เลยทำออกมาเป็นชุดเย็บผ้าสุดติงต๊อง เราทำกราฟฟิคกับอิลลัสเป็นส่วนใหญ่ พี่ณัฐทำโครงสร้างแพคเกจกับอิลลัสบนกล่อง และโล้โก้ เอ๊ะ ทำไมชั้นทำน้อยจังล่ะ

ระหว่างทำมีความพังเป็นระยะ คือมันส่งหลายรอบมากกกกก รอบสเก็ตช์แบบ รอบรูป รอบม็อคอัพ ซึ่งพังตั้งแต่แพคเกจประกอบไม่เข้า ปริ๊นหน้าหลังไม่ตรง กล่องไม่ฟิต ช่วยด้วย

พี่ปลายแนะนำให้อัพบล็อกเป็นภาษาอังกฤษ แต่เวลาเขียนภาษาอังกฤษรู้สึกตัวเองกลายเป็นคนอีกแบบยังไงไม่รู้ เดี๋ยวโพสต์หน้าจะเขียนเป็นอังกฤษแล้วกัน เขียนภาษาไทยแล้วสนุก

รอบ2-01.jpgpackshot4packshot2packshot5

ไม่กินก็อย่าถ่าย

ไปทำโปรเจค Ranking พ่อค้าแม่ค้าดุในเยาวราช เลยถ่ายรูปมาสนุกๆ เป็นคนถ่ายรูปไม่เก่งเท่าไร แต่ตอนนี้ก็มีโอกาสได้ถ่ายมากขึ้น รู้สึกว่าเป็นคนชอบถ่ายแบบเอาจุดเด่นไว้ตรงกลาง สมมาตรตลอดเวลา

โดนพ่อค้าขายทุเรียนด่าว่า เอาแต่ถ่ายรูปแล้วก็ไปแดกร้านอื่น อยากแต่จะสวยไง ไม่เข้าใจเล้ยนี่ลุงใช้อะไรคิดด เซลฟี่ก็ไม่ใช่ อะไรคืออยากแต่จะสวย ฮึ แต่เราก็จะไม่เถียงเค้าเพราะจริงๆ เราขี้ขลาด ได้แต่เดินหนีไปร้องไห้ว่าเราทำอะไรผิด

I was doing a research and survey for my information design project when I took these photos in Chinatown. Actually I’ve just started taking photo more seriously.

While taking the photos an angry Durian seller yelled at me and my friend about how we only took photos and not buying because we want to be beautiful, why those two things related I simply cannot know. But thanks to him I turned that insult into my project which I’ll upload later after I finished it, hopefully tomorrow.

dscn9167

กระเบื้องน่ารักดี

dscn9307

ร้านเครื่องชั่ง

dscn9228

ชอบร้านทองตอนเก็บหมดแล้ว ดูเป็นฉากถ่ายหนัง / Gold shop after dark

dscn9319dscn9221dscn9195dscn9176