Arts, Culture

Water, Fire, Horse’s foot and Hound’s tooth

u.jpg

ทำผ้าพันคอในโปรเจควิชา Illustration ที่พี่กราฟมาสอน คราวนี้ให้เน้นทำรีเสิร์ชกับดรออิ้งทดลองเยอะ เอนจอยพาร์ตรีเสิร์ชมาก เพราะกำลังอินยุคกลางได้สักพักแล้ว เราเลยเอาเรื่องการทำพิธีศีลจุ่มให้ทารกในยุคกลางที่อยากปกป้องเด็กให้พ้นจาก น้ำ ไฟ ตีนม้า ฟันหมา มาใช้ พูดแล้วมันดูมีทั้งเหนือจริงและซีเรียสไป

พร้อมกันดี อันนี้เป็นมู้ดบอร์ดตอนทำงาน ตลกดี ได้ลองวาดไปเยอะพอสมควรแต่ไม่ได้ถ่ายมาด้วย

moodboard

มีการ์ดประกอบ

Postcard

Standard
Arts

Work from Typo Class

งานคลาสไทโป ตอนเทอม 1 ให้จับฉลากประเภทหนังแล้วไปทำโปสเตอร์ที่มีแต่ Typography ล้วนๆ มา เราได้หนังประเภท… อีโรติก ฮาๆๆๆๆๆ

เคยดูอยู่ไม่กี่เรื่อง เลยเลือกอันที่ Recent ที่สุดคือ Handmaiden

พูดถึงหนังนิดนึง หนังพัคชานอุกเป็นแนวที่จริงๆ เหมาะกับเราพอสมควร แต่เรากลับไม่ชอบมาสเตอร์พีซของเค้าอย่าง Oldboy เท่าไร ดูแล้วเครียด แต่ชอบ Stoker มากๆ ด้วยบรรยากาศ เนื้อเรื่องที่ไม่เครียดเกินไปแต่สยองอย่างสวยงาม มาถึง Handmaiden ก็เป็นหนังที่เราชอบพลอตและ Art Direction มาก เป็นตัวจุดประกายให้เราหันมาสนใจ 1930 และบรรยากาศญี่ปุ่นครองเกาหลีตอนนั้นด้วย

หนังเกาหลีที่พูดถึงช่วงเวลานี้มีเยอะหน่อยในปี 2015-2017 ทั้ง Assassination (นำแสดงโดยจอนจีฮยอน) The Silenced (พัคโบยอง พัคโซดัม) มาถึง Chicago Typewriter

ส่วนฝั่งญี่ปุ่น เราได้สัมผัส 1930 ผ่านงานของรัมโปเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งน่าสนใจดีว่าทั้ง The Silenced, Handmaiden และรัมโปก็พูดเรื่องทำนอง Erotic, Horror เหมือนกันเลย

ตัวหนังเรายังไม่เคยดูหนังที่เอาของรัมโปมาสร้าง เคยแต่ดูละครพิเศษ Akechi Kogoro VS Kindaichi Kousuke ซึ่งอาร์ตไดดีมากกกกก เป็นละครพิเศษที่ทุ่มทุนและฉากสวย บวกเราชอบนักสืบทั้งสองคนอยู่แล้ว บวกนักแสดงหล่อ ฮาๆๆๆๆๆ (ยามะพีเป็นคินดะอิจิที่น่ารักมาก)

มาถึงงาน ทำเป็นแนวกราฟิ๊กกราฟิกเนอะ ซึ่งก็ไม่แปลกเท่าไรเพราะถูกบังคับให้ใช้แต่ Typography

เราทำเป็นชื่อเรื่องสองภาษาซ้อนกันอยู่ในคำเดียว สนใจว่าชื่อเรื่องสองเวอร์ชั่นมีความหมายถึงตัวละครหลักคนละตัวกัน

Handmaiden หมายถึงสาวใช้ ในขณะที่ 아가씨 (อากาชี) หมายถึงคุณหนู ดังนั้นเราจึงแทรกฮันกึลลงไปในคำภาษาอังกฤษซะเลย

Handmaidenfinal-02.jpg

Standard
Arts

Mural ตลกๆ และ Review ปี2

ทำมูรอลร้านขายอาหารรสชาติประหลาดจากทั่วโลก สนุกดีตอนปั้นดิน ในโมเดลร้านใช้ texture ดินตกแต่งด้วย แต่ร้านไม่สวยเลยไม่ลงดีกว่า เฮ้อ

mural.jpg

ปีนี้เป็นปีที่มีขึ้นและลงมากกกก พี่ๆ เคยบอกว่าปีสองแล้วทุกอย่างจะดีขึ้น สนุกขึ้น ตอนเรียนเทอมหนึ่งคือ นี่กูโดนหลอกใช่ม้ายยยยย เวรี่ทรมาน ทรมานเหมือนโดนโยนไปอยู่อะไรก็ไม่รู้ที่ต้องร้องไห้ทุกวันและเกลียดการบอกตัวเองต้องเริ่มแล้วไม่งั้นจะไม่มีส่ง

เทอม 1 เรียน Typography สองตัว Color หนึ่งตัว

พอตอนนี้เพิ่งมาคิดได้ว่าจริงๆ มีความสุขกับวิชาไทโปสองตัวมากเลย แบบทำสนุกหลายงาน หรืออย่างงานไฟนอลตัวใหญ่ก็ไม่สนุกเท่าไรแต่จบออกมาแล้วงานค่อนข้างออกมาถูกใจ แต่ว่า Color นี่สิที่ไม่เข้าใจเลย ทำอะไรก็ไม่โอเคสักอย่าง พอมาเทอมสองเรียน Environmental Graphic, Web Design แล้วก็ Illustration ก็โอเคหมดนะ ชอบพอสมควรโดยเฉพาะเว็บ

Illustration อาจารย์ให้ทำ Information Graphic สองโปรเจค ถ่ายรูปโปรเจคนึง แล้วก็ไฟนอลที่ทำอยู่ตอนนี้เป็น Printed Textile เป็นวิชาที่หลากหลายแบบงงๆ แต่ก็ได้เรียนรู้อะไรอยู่บ้างเหมือนกัน อย่างโปรเจค Information ก็เป็นครั้งแรกที่ลงไปรีเสิร์ชแบบสัมผัสขนาดนั้น แล้วก็ดีใจที่ตัดสินใจเลือกหัวข้อที่มันรีเสิร์ชยุ่งยากหน่อยแต่เป็นหัวข้อที่ตัวเองสนใจจริงๆ คือเรื่องพ่อค้าแม่ค้าดุของเยาวราช

งานวิชา Environmental Design คือโจทย์ตามใจคนทำอยู่ เลยใส่เรื่องที่สนใจเข้าไปแทบทุกงานเลย งานแรกเป็นให้ทำพวก Signage ก็เลยเอาเรื่องผีญี่ปุ่นมาใช้ งานที่สองทำ Exhibition ก็เอารัมโปมาทำ งานสุดท้ายคือทำร้าน Retail เรากำลังคลั่งบล็อก salmiyuck.com อยู่ (เดี๋ยวจะมารีวิวให้ฟัง เป็นบล็อกของพี่อเมริกันคนนึงที่เกลียดอีขนมชะเอมเค็มนี่มาก แต่มาโซคิสม์ ชอบให้เพื่อนชาวฟินนิชส่งมาให้รีวิวลงบล็อกละก็ให้คะแนนเป็นระดับ มีระดับ Caustic คือเลวสุด) ก็เลยทำเป็นร้านขายอาหารรสชาติประหลาดจากทั่วโลก

พอได้เอาเรื่องที่ตัวเองสนใจมาทำงานมันก็มีไฟดี เทอมแรกหัวข้องานในวิชา Colour มันอาจจะมีความบังคับบางอย่างให้เราต้องทำเรื่องที่ไม่ได้อินมาก เช่นละแวกบ้านของเรางี้ (แต่เรื่องเกาหลีเหนือก็อินนะ อันนั้นเลยออกมาพอโอเค) เทอมนี้เลยพอจะทำสนุกๆ ไปได้เรื่อยๆ แม้จะมีโอดครวญบ้างบางครั้ง

วิชา Web Design มันส์มากกกกก ทำส่งเว็บละสัปดาห์ แต่แฮปปี้มากอยากทำทุกวีคเลย ช่วงแรกๆ ตอนทำ Redesign ยังเฉยๆ อยู่ พอมาทำเว็บให้เมืองที่ชอบ คนที่ชอบ วงที่ชอบ อะไรแบบนี้คือเล่นเละเทะ อยากทำไรทำ ชอบกว่าทำ Print เพราะเว็บมีความเคลื่อนไหว มีความ Interactive ซึ่งเราเป็นคนชอบอะไรแบบนี้มาก อยากให้คนดูเล่นกับงานเราได้ ก็เล่นมุกไปเรื่อย ทำเมืองเกี่ยวกับย้อนเวลาก็ย้อนมันเข้าไป ทำเว็บเอเคบีก็ใส่ทุกอย่างให้เยอะแบบให้มันค้างไปเลย ไรงี้ 55555555 เออถูกใจมากๆ อยากจะทำเว็บอีก คงต้องเรียนโค้ดเพิ่มเพราะตอนนี้ยังตะกุกตะกักอยู่เลยขนาดจะเขียนเว็บหน้าโง่ๆ ง่ายๆ เศร้าใจไม่เบา

สรุปแล้วปีสองเป็นปีที่มีทั้งดีและร้ายจริงๆ เย้ แต่ตอนนี้รู้สึกว่าได้ค้นพบด้านเล็กๆ ของตัวเอง ได้คอนเฟิร์มสิ่งที่ตัวเองทำได้ และสิ่งที่ตอนนี้ยังทำไม่ได้ สิ่งที่ตัวเองรู้สึกสนุกด้วยมากขึ้น

นอกจากเรื่องเรียน ปีสองก็ทำให้เราต้องทำงานกลุ่ม ฮือออออออออออออ งานกลุ่มก็ผลออกมาค่อนข้างโอเคล่ะมั้ง ฮาๆๆๆๆๆๆ เครียดเรื่องงานกลุ่มนี่แหละเทอมสอง

เหลืองานสุดท้ายส่งวันมะรืนนี้ ฮึบ

Standard
Arts, Journals

ให้เจ้าที่นำทาง

จริงๆ วันนี้เป็นวันทำงาน และดันตื่นบ่ายโมงเพราะตั้งนาฬิกาปลุกผิดจาก 9 AM เป็น PM เศร้ามากกกกก แต่ก็มิวายขออัพบล็อกก่อนทำงาน

วันนี้ตั้งใจจะทำ Research งานลายผ้าที่พี่กราฟมาสอน ไว้โปรเจคนั้นเสร็จจะมาเล่าให้ฟังในอีกเอนทรีนึง งานในเอนทรีนี้จบไปนานนนนนนนนนนแล้ว ลงไปในเฟซบุ๊กแล้วด้วยแหละ

งานคือทำระบบ Wayfinding ให้ Community Mall ใกล้บ้าน เราเลือก Paseo สาขาราชพฤกษ์ที่เค้าตั้งใจทำให้มันดูญี่ปุ่นๆ น่าเสียดายที่มันดูญี่ปุ่นปลอมไปหน่อย ตอนเปิดใหม่ๆ ดูโอเคแต่พอบริหารไปบริหารมาน่าจะไม่มีคนมาดูแลเรื่อง Authenticity ญี่ปุ่นที่แท้จริง เลยมีทั้งแมวกวักยักษ์และกิ่งซากุระปลอมเยอะแยะ

เราทำคอนเซปต์ ‘ให้เจ้าที่นำทาง’ แล้วเอาผีญี่ปุ่นมาใช้เป็นคาแรคเตอร์ในระบบ ในโปรเจคจะได้ออกแบบป้ายต่างๆ ด้วย โพสต์ไว้ให้ดูเล่นๆ ในนี้แล้วกันเนอะ

wayfinding-01.jpgwayfinding-02.jpgwayfinding-04.jpg

ให้เอฟเฟคต์แบบลายพิมพ์บนกระดาษเล็กน้อยตรงที่เป็นจุดๆ จางๆ

Screen Shot 2560-05-13 at 1.45.58 PMScreen Shot 2560-05-13 at 1.45.48 PM

ภาพไซด์วิว กับป้ายเรืองแสงที่วูบวาบตอนกลางคืนเข้ากับความเป็นเจ้าที่ รูปล่างเป็นซีเควนซ์ไฟที่คิดไว้เล่นๆ

Screen Shot 2560-05-13 at 1.52.42 PM.png

Standard
Arts, Journals

Sweet! Invest!

งานทำโบรชัวร์เรื่องการเงิน งานกลุ่มสามคนล่ะ

โจทย์คือ ต้องอธิบายเรื่องการลงทุนเบื้องต้นให้เพื่อนกันเองเข้าใจง่ายและสนุก ทำเป็นแผ่นพับที่คลี่ได้เป็นกระดาษไซส์ A3 ก็เลยทำเป็นขนมกัน ตอนทำก็สนุกมากแต่ก็เหนื่อยด้วย ต้องช่วยกันไปเลือกขนม จัดไฟจัดของที่บ้านมินนี่ ทอตตี้เป็นคนถ่ายรูป เสร็จแล้วกลับมาก็ต้องรีทัชจัดเลย์เอ๊าต์กัน

แต่ก็เป็นครั้งแรกๆ ที่ได้ทำอะไรแบบนี้ เป็นความทรงจำที่ดีนะ

วันนี้เป็นวันสงกรานต์ จริงๆ แล้วควรทำอีกงานแต่ว่าขอพักหน่อยเถอะ ช่วงนี้ได้ดูซีรีส์ญี่ปุ่นไปเยอะมากๆๆ หลักๆ ก็เพราะกลับมาคลั่ง YT ใหม่ (เขินมาก คลั่งมานานแล้วแหละจริงๆ แล้ว) แต่ก็ชอบคนอื่นด้วย ตอนนี้กำลังดูเรื่อง Jimi ni Sugoi อยู่ เรื่องเกี่ยวกับนางเอกเป็นนักพิสูจน์อักษรที่จริงๆ แล้วอยากเป็น บก. แฟชั่น เล่นโดยอิชิฮาระ ซาโตมิ นางเอกคนโปรดของเรา น่ารักมากๆ ดูแล้วก็ โอโห นี่มันทำงานกันถวายหัวชัดๆ 555555 ขนาดงานพิสูจน์อักษรยังทำเป็น Career Drama ได้เลย

คิดว่าต้องมี Career Drama กราฟิกดีไซเนอร์ออกมาแล้วแน่ๆ แต่เรายังไม่ได้ไปหาดู กลัว 5555555 ดูแล้วคงหลอนตัวเอง เรื่องต่อไปอาจจะดู First Class ที่เป็นกอง บก. นิตยสารแฟชั่น ฟีลลิ่งจะคล้ายๆ The Devil Wears Prada ไหมนะ (แต่เรื่องนั้นเราก็เคยแค่อ่านหนังสือ ไม่เคยดูหนังเหมือนกัน ทำเอาขยาดวงการนั้นไปนิดๆ)

อีกวงการที่น่าจะทำเป็นละครสนุกก็คือวงการโฆษณา บรึ๊ย

Standard
Arts, Culture

The World of Rampo

เอโดงาวะ รัมโป และโลกยุคไทโช (1920’s) อันสยองขวัญพิสดารพันลึก

*คำเตือน = ระวังมีสปอยล์นิยายของรัมโป แต่ทุกเรื่องที่พูดถึงเป็นเรื่องที่มีแปลเป็นภาษาไทยทั้งหมด หาอ่านกันได้ค่ะ

Collage เหล่านี้นำภาพญี่ปุ่นในสมัยเมจิ (1890’s) ถึงต้นยุคโชวะ (1930’s) มาผสมกัน โดยนำมาจากเว็บ oldphotojapan กับ meijishowa โปรดติดตามงานแปลและซื้อกันด้วยนะคะ ผู้แปลทั้งสองคนในเมืองไทยตอนนี้แปลได้ดีมากๆๆๆๆๆ

ขอบคุณ พ่อ พี่สาว คุณปาริฉัตร เสมอแข และคุณฉวีวงศ์ อัศวเสนา

New-demon1New-demon2

เกาะปีศาจฆาตกรรม (1929 นิยายขนาดยาว)

ใน ‘เกาะปีศาจฆาตกรรม’ นวนิยายขนาดยาวลูกผสมของเรื่องสืบสวนสอบสวน-นวนิยายวิทยาศาสตร์-การผจญภัยนี้ ได้รับการขนานนามว่าเป็นผลงานที่แปลกประหลาดที่สุดของรัมโป

เรื่องราวนี้เริ่มจากคดีฆาตกรรมที่เป็นไปไม่ได้สองคดี หนึ่ง แฟนสาวของตัวเอกถูกฆ่าในบ้านที่ไม่มีทั้งทางเข้าและทางออก สอง เพื่อนนักสืบที่กำลังจะบอกความจริงแก่ตัวเอกถูกฆ่ากลางชายหาดท่ามกลางกลุ่มเด็กขณะกำลังถูกกลบทรายเล่นที่ตัว ความจริงอันน่าตื่นตะลึงถูกเปิดเผยและสืบสาวไปสู่ผู้จ้างวานที่แท้จริงบน ‘เกาะปีศาจ’

สามารถหาซื้อได้ตามร้านหนังสือ จากหนังสือชื่อนี้แปลโดย คุณฉวีวงศ์ คนแปลเดียวกับที่ลงในเว็บผู้จัดการ

New-humanchair2.jpg

เก้าอี้มนุษย์

กล่าวถึงช่างทำเฟอนิเจอร์หนุ่มคนหนึ่งซึ่งซ่อนตัวอยู่ในเก้าอี้นวมที่เขาทำขึ้นเพื่อโอบกอดเหล่าหญิงสาวที่มานั่งมัน ในเรื่องเราได้รับรู้ผ่านมุมมองของนักเขียนสาวชื่อดังนามว่าโยชิโกะซึ่งได้รับจดหมายจากนายคนนี้ สารภาพว่าได้ซ่อนอยู่ในเก้าอี้เป็นเวลานาน ในตอนแรกเขาตกหลุมรักแหม่มสาวที่มาใช้บริการโรงแรมสไตล์ฝรั่ง แต่ทว่า…
ติดตามใน http://www.manager.co.th/Japan/ViewNews.aspx?NewsID=9590000106143

New-Kijisa

นักเดินทางกับรูปผ้า (เรื่องสั้น)

ใน ‘นักเดินทางกับรูปผ้า’ ตัวเอกของเรื่องเล่าอย่างไม่แน่ใจนักว่าตกลงเรื่องตัวเองกำลังจะเล่าเป็นเรื่องที่เคยเกิดขึ้นจริงหรือความฝันกันแน่

เขากำลังโดยสารรถไฟตู้หนึ่งร่วมกับนักเดินทางแก่หง่อมอีกเพียงคนเดียว นักเดินทางคนนี้หอบหิ้วกรอบรูปอันหนึ่งมาด้วยและเล่าว่าเมื่อหลายสิบปีก่อน พี่ชายของเขาไปเที่ยวชมบนหอคอยกลางกรุงโตเกียวและมองลงมาเห็นหญิงผู้หนึ่งสวยจับใจ ตกหลุมรักไม่เป็นอันกินอันนอน แต่ทำอย่างไรก็หาหญิงผู้นั้นไม่พบเสียที

ในที่สุดพี่ชายก็ได้รู้ว่าหญิงที่เขาเห็นผ่านกล้องส่องทางไกลบนหอนั้น เป็นเพียงรูปที่ทำจากเศษผ้าขึ้นมาอย่างสวยงามเป็นพิเศษในตู้หยอดเหรียญดูฉากจำลองของงานวัด สุดท้ายจึงได้แต่กลับไปดูผ่านกล้องดังกล่าวทุกวันๆ จนถูกดูดเข้าไปในภาพเศษผ้าในที่สุด

อ่านได้ในหนังสือเรื่อง สยองขวัญ โดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ

New-stalkerintheattic

แผนสังหารใต้หลังคา (เรื่องสั้น)

ใน ‘แผนสังหารใต้หลังคา’ นายซาบุโร ตัวเอกของเรื่องได้กระทำการแอบมองใครต่อใครใช้ชีวิตส่วนตัวจากบนหลังคาซึ่งเชื่อมยาวต่อกันของหอพักแบบญี่ปุ่นแห่งหนึ่ง ตัวเอกที่มีลักษณะเบื่อโลกจนต้องหากิจกรรมเลวสุดขั้วชั่วอย่างไร้แรงจูงใจทำเช่นนี้เป็นหนึ่งใน sterotype ยอดฮิตของรัมโป

ซาบุโรแอบมองผู้คนร่วมรัก ใช้ชีวิตอย่างรู้สึกปลอดภัยใต้หลังคาบ้านตัวเองอยู่ไม่นานก็พบว่าเขาสามารถวางยาพิษเพื่อนร่วมหอด้วยวิธีง่ายๆ ไม่มีใครจับได้โดยการหย่อนยาพิษส่งตรงสู่ปากของเจ้าคนที่ไม่เคยปิดปากนอนคนนี้ได้

สุดท้ายแล้วซาบุโรทำสำเร็จหรือไม่ เชิญติดตามได้ใน http://www.manager.co.th/Japan/ViewNews.aspx?NewsID=9590000125892

New-twinshell

ฝาแฝด (เรื่องสั้น)

ในเรื่องสั้น ‘ฝาแฝด’ รัมโปเล่าถึงความทุกข์ใจของชายผู้หนึ่งซึ่งกำลังจะขึ้นตะแลงแกงจากการฆาตกรรมพี่ชายฝาแฝดตัวเอง เนื่องจากต้องการสวมรอยเป็นพี่ชายซึ่งทั้งรวยกว่า และได้แต่งงานกับคนรักของตน ชายผู้นี้ถูกหลอกหลอนจากความรู้สึกผิดที่ได้ฆ่าคนที่เหมือนเป็นอีกครึ่งหนึ่งของตัวเอง เขาไม่สามารถส่องกระจกได้อีกเลย

ต่อมา เพราะการใช้ประโยชน์จากการเป็นฝาแฝดนั้นทำให้เกิดเหตุการณ์เลวร้ายบางอย่างขึ้นภายหลัง…

อ่านได้ในหนังสือเรื่อง สยองขวัญ โดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ

Standard