Journals

Drama Review ตามใจฉัน

ตอนเราอยู่มัธยม เราชอบหาบล็อกอ่านมากเลย โดยเฉพาะบล็อกของคนที่กำลังเรียนออกแบบอยู่เพราะจะได้เตรียมใจว่ากำลังจะต้องทำอะไรตอนมหาวทิยาลัย แต่จริงๆ แต่ละคนก็ไม่เหมือนกันเลยนะ เพราะอย่างเราก็ไม่ได้วาดการ์ตูนเหมือนบล็อกของพี่ๆ ที่เคยอ่าน หรือว่าไม่ได้มี passion ในแบบเดียวกับเค้า

จริงๆ แล้วเราชอบเขียนหนังสือล่ะ ชอบแต่งนู่นแต่งนี่ พอแต่งเสร็จก็อ่านวนซ้ำไปเรื่อยๆ จนท่องได้ทุกคำ เป็นบ้า ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

ช่วงที่หยุดยาวนี้ดูละครเยอะมาก Jimi ni Sugoi, Zenkai Girl, First Class, Chicago Typewriter, Strong Woman Dobongsoon

ไม่นับช่วงตั้งแต่ต้นปีจนถึงมีนาซึ่งกวาดดูละครยามะพีที่ค้างไว้ไป 6 เรื่อง!!!!! บ้ารึเปล่า (Code Blue สองภาค Algernon คุณพระ 5->9 Stand Up Dragon Zakura) เรียกได้ว่าดูหกสิบตอนไปเต็มๆ กะผู้ชายคนเดียว ความบ้าคลั่งนี่มันไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆ

ละครที่อันดับหนึ่งในซีซัน (ซีซันมั่วๆ ของฉันที่ดูละครเก่าใหม่ญี่ปุ่นเกาหลีปนกัน อันไหนเบื่อก็หยุดแม้จะดูจนถึงตอนสุดท้ายแล้ว เช่น W, Sungkyunkwan Scandal, Legend of the Blue Sea ล่าสุด Jimi ni Sugoi) คือ แต๊นนน

Chicago Typewriter

ละครแนวทดลอง ผีสาง แฟนตาซี ปฏิวัติเกาหลีจากญี่ปุ่น 1930’s นักเขียน เกรียน โรแมนติก คอมเมดี้ ย้อนเวลา มาหมด

คือมีทุกอย่างที่ต้องการขนาดนี้ เข้มข้นหวานมัน เหมือนช็อกโกแลตร้อน ฮ่าๆๆๆๆๆ ยกเครดิตให้นักแสดงนำสามคนโดยเฉพาะอาอินที่จริงๆ ไม่เคยเล่นไม่ดีเลย เรื่องนี้ได้บทที่ถูกใจเรามาก ทั้งๆ อาอินเก่งขนาดนี้อาอินไม่เคยเลือกละครแบบที่เรารักเลยคือลักษณะนี้ พอมาได้เรื่องนี้คือ โอ้โห สุดยอดมาก ตรงใจเรามาก ประทับใจสองคือนางเอก อิมซูจอง ก่อนดูไม่คาดหวังเลยรู้แต่ว่าเค้าเป็นนางเอกรุ่นเก่ากว่าอาอินอีก ปรากฏว่าเป็นธรรมชาติมาก น่ารักมาก ประทับใจสามคือคยองพโย พี่ซอนอูแห่ง 1988 ของเรา

คยองพโย ไม่รู้ว่าทำไมถึงไม่ยอมเป็นพระเอกซะทีหรือยังไม่มีดีลที่ตัเองถูกใจเข้ามา ทั้งๆ ที่ใน Reply เด่นมาก เล่นดีด้วย แต่เค้าก็มีความเป็นสายซัพพอร์ตที่แข็งแกร่งอยู่ เรื่องนี้บทก็น่าสนใจดีเล่นเป็นคนที่คล้ายๆ ว่าจะมาจากอดีต ต้องรอดูต่อไป

ละครใหม่ยามะพีกับคาเมนาชิ เพิ่งออนไปเมื่อวันที่ 15 ยังบอกอะไรไม่ได้ต้องรอดูซับภาษาไทยก่อน บทนี้คล้ายๆ คุซาโนะ อากิระ แต่ติงต๊องน้อยลง กวนตีนขึ้น จากอายุ 20 มาเป็น 32 ก็คงอย่างนี้แหละ ดีใจที่เลิกรับบทคนขี้เก๊กซะที แต่เดี๋ยวคงได้กลับไปเก๊กสุดขีดอีกรอบกับบทหมอไอซาว่าใน Code Blue 3 ซึ่งเรารอดูมากว่าคนเขียนบทจะเอายังไงต่อ ตกลงงักกี้กับพีนี่จะมีอะไรนอกจากความเป็นเพื่อนร่วมงานมั้ย คนดูลุ้นกันมาตั้งแต่ปี 2008 แล้ว คนเขียนนี่มันใจร้ายจริงๆ

จบเอนทรีบ่นละครไว้เท่านี้ เดี๋ยวจะมาบ่นใหม่ เพราะ passion และงานอดิเรกเราคือการดูละคร ไปซะอย่างงั้นเลยเว้ย

ปล. ช่วงนี้ก็ปักผ้านะ แต่งานไม่ค่อยเดินเท่าไร

Standard
Arts, Journals

Sweet! Invest!

งานทำโบรชัวร์เรื่องการเงิน งานกลุ่มสามคนล่ะ

โจทย์คือ ต้องอธิบายเรื่องการลงทุนเบื้องต้นให้เพื่อนกันเองเข้าใจง่ายและสนุก ทำเป็นแผ่นพับที่คลี่ได้เป็นกระดาษไซส์ A3 ก็เลยทำเป็นขนมกัน ตอนทำก็สนุกมากแต่ก็เหนื่อยด้วย ต้องช่วยกันไปเลือกขนม จัดไฟจัดของที่บ้านมินนี่ ทอตตี้เป็นคนถ่ายรูป เสร็จแล้วกลับมาก็ต้องรีทัชจัดเลย์เอ๊าต์กัน

แต่ก็เป็นครั้งแรกๆ ที่ได้ทำอะไรแบบนี้ เป็นความทรงจำที่ดีนะ

วันนี้เป็นวันสงกรานต์ จริงๆ แล้วควรทำอีกงานแต่ว่าขอพักหน่อยเถอะ ช่วงนี้ได้ดูซีรีส์ญี่ปุ่นไปเยอะมากๆๆ หลักๆ ก็เพราะกลับมาคลั่ง YT ใหม่ (เขินมาก คลั่งมานานแล้วแหละจริงๆ แล้ว) แต่ก็ชอบคนอื่นด้วย ตอนนี้กำลังดูเรื่อง Jimi ni Sugoi อยู่ เรื่องเกี่ยวกับนางเอกเป็นนักพิสูจน์อักษรที่จริงๆ แล้วอยากเป็น บก. แฟชั่น เล่นโดยอิชิฮาระ ซาโตมิ นางเอกคนโปรดของเรา น่ารักมากๆ ดูแล้วก็ โอโห นี่มันทำงานกันถวายหัวชัดๆ 555555 ขนาดงานพิสูจน์อักษรยังทำเป็น Career Drama ได้เลย

คิดว่าต้องมี Career Drama กราฟิกดีไซเนอร์ออกมาแล้วแน่ๆ แต่เรายังไม่ได้ไปหาดู กลัว 5555555 ดูแล้วคงหลอนตัวเอง เรื่องต่อไปอาจจะดู First Class ที่เป็นกอง บก. นิตยสารแฟชั่น ฟีลลิ่งจะคล้ายๆ The Devil Wears Prada ไหมนะ (แต่เรื่องนั้นเราก็เคยแค่อ่านหนังสือ ไม่เคยดูหนังเหมือนกัน ทำเอาขยาดวงการนั้นไปนิดๆ)

อีกวงการที่น่าจะทำเป็นละครสนุกก็คือวงการโฆษณา บรึ๊ย

Standard
Arts, Culture

The World of Rampo

เอโดงาวะ รัมโป และโลกยุคไทโช (1920’s) อันสยองขวัญพิสดารพันลึก

*คำเตือน = ระวังมีสปอยล์นิยายของรัมโป แต่ทุกเรื่องที่พูดถึงเป็นเรื่องที่มีแปลเป็นภาษาไทยทั้งหมด หาอ่านกันได้ค่ะ

Collage เหล่านี้นำภาพญี่ปุ่นในสมัยเมจิ (1890’s) ถึงต้นยุคโชวะ (1930’s) มาผสมกัน โดยนำมาจากเว็บ oldphotojapan กับ meijishowa โปรดติดตามงานแปลและซื้อกันด้วยนะคะ ผู้แปลทั้งสองคนในเมืองไทยตอนนี้แปลได้ดีมากๆๆๆๆๆ

ขอบคุณ พ่อ พี่สาว คุณปาริฉัตร เสมอแข และคุณฉวีวงศ์ อัศวเสนา

New-demon1New-demon2

เกาะปีศาจฆาตกรรม (1929 นิยายขนาดยาว)

ใน ‘เกาะปีศาจฆาตกรรม’ นวนิยายขนาดยาวลูกผสมของเรื่องสืบสวนสอบสวน-นวนิยายวิทยาศาสตร์-การผจญภัยนี้ ได้รับการขนานนามว่าเป็นผลงานที่แปลกประหลาดที่สุดของรัมโป

เรื่องราวนี้เริ่มจากคดีฆาตกรรมที่เป็นไปไม่ได้สองคดี หนึ่ง แฟนสาวของตัวเอกถูกฆ่าในบ้านที่ไม่มีทั้งทางเข้าและทางออก สอง เพื่อนนักสืบที่กำลังจะบอกความจริงแก่ตัวเอกถูกฆ่ากลางชายหาดท่ามกลางกลุ่มเด็กขณะกำลังถูกกลบทรายเล่นที่ตัว ความจริงอันน่าตื่นตะลึงถูกเปิดเผยและสืบสาวไปสู่ผู้จ้างวานที่แท้จริงบน ‘เกาะปีศาจ’

สามารถหาซื้อได้ตามร้านหนังสือ จากหนังสือชื่อนี้แปลโดย คุณฉวีวงศ์ คนแปลเดียวกับที่ลงในเว็บผู้จัดการ

New-humanchair2.jpg

เก้าอี้มนุษย์

กล่าวถึงช่างทำเฟอนิเจอร์หนุ่มคนหนึ่งซึ่งซ่อนตัวอยู่ในเก้าอี้นวมที่เขาทำขึ้นเพื่อโอบกอดเหล่าหญิงสาวที่มานั่งมัน ในเรื่องเราได้รับรู้ผ่านมุมมองของนักเขียนสาวชื่อดังนามว่าโยชิโกะซึ่งได้รับจดหมายจากนายคนนี้ สารภาพว่าได้ซ่อนอยู่ในเก้าอี้เป็นเวลานาน ในตอนแรกเขาตกหลุมรักแหม่มสาวที่มาใช้บริการโรงแรมสไตล์ฝรั่ง แต่ทว่า…
ติดตามใน http://www.manager.co.th/Japan/ViewNews.aspx?NewsID=9590000106143

New-Kijisa

นักเดินทางกับรูปผ้า (เรื่องสั้น)

ใน ‘นักเดินทางกับรูปผ้า’ ตัวเอกของเรื่องเล่าอย่างไม่แน่ใจนักว่าตกลงเรื่องตัวเองกำลังจะเล่าเป็นเรื่องที่เคยเกิดขึ้นจริงหรือความฝันกันแน่

เขากำลังโดยสารรถไฟตู้หนึ่งร่วมกับนักเดินทางแก่หง่อมอีกเพียงคนเดียว นักเดินทางคนนี้หอบหิ้วกรอบรูปอันหนึ่งมาด้วยและเล่าว่าเมื่อหลายสิบปีก่อน พี่ชายของเขาไปเที่ยวชมบนหอคอยกลางกรุงโตเกียวและมองลงมาเห็นหญิงผู้หนึ่งสวยจับใจ ตกหลุมรักไม่เป็นอันกินอันนอน แต่ทำอย่างไรก็หาหญิงผู้นั้นไม่พบเสียที

ในที่สุดพี่ชายก็ได้รู้ว่าหญิงที่เขาเห็นผ่านกล้องส่องทางไกลบนหอนั้น เป็นเพียงรูปที่ทำจากเศษผ้าขึ้นมาอย่างสวยงามเป็นพิเศษในตู้หยอดเหรียญดูฉากจำลองของงานวัด สุดท้ายจึงได้แต่กลับไปดูผ่านกล้องดังกล่าวทุกวันๆ จนถูกดูดเข้าไปในภาพเศษผ้าในที่สุด

อ่านได้ในหนังสือเรื่อง สยองขวัญ โดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ

New-stalkerintheattic

แผนสังหารใต้หลังคา (เรื่องสั้น)

ใน ‘แผนสังหารใต้หลังคา’ นายซาบุโร ตัวเอกของเรื่องได้กระทำการแอบมองใครต่อใครใช้ชีวิตส่วนตัวจากบนหลังคาซึ่งเชื่อมยาวต่อกันของหอพักแบบญี่ปุ่นแห่งหนึ่ง ตัวเอกที่มีลักษณะเบื่อโลกจนต้องหากิจกรรมเลวสุดขั้วชั่วอย่างไร้แรงจูงใจทำเช่นนี้เป็นหนึ่งใน sterotype ยอดฮิตของรัมโป

ซาบุโรแอบมองผู้คนร่วมรัก ใช้ชีวิตอย่างรู้สึกปลอดภัยใต้หลังคาบ้านตัวเองอยู่ไม่นานก็พบว่าเขาสามารถวางยาพิษเพื่อนร่วมหอด้วยวิธีง่ายๆ ไม่มีใครจับได้โดยการหย่อนยาพิษส่งตรงสู่ปากของเจ้าคนที่ไม่เคยปิดปากนอนคนนี้ได้

สุดท้ายแล้วซาบุโรทำสำเร็จหรือไม่ เชิญติดตามได้ใน http://www.manager.co.th/Japan/ViewNews.aspx?NewsID=9590000125892

New-twinshell

ฝาแฝด (เรื่องสั้น)

ในเรื่องสั้น ‘ฝาแฝด’ รัมโปเล่าถึงความทุกข์ใจของชายผู้หนึ่งซึ่งกำลังจะขึ้นตะแลงแกงจากการฆาตกรรมพี่ชายฝาแฝดตัวเอง เนื่องจากต้องการสวมรอยเป็นพี่ชายซึ่งทั้งรวยกว่า และได้แต่งงานกับคนรักของตน ชายผู้นี้ถูกหลอกหลอนจากความรู้สึกผิดที่ได้ฆ่าคนที่เหมือนเป็นอีกครึ่งหนึ่งของตัวเอง เขาไม่สามารถส่องกระจกได้อีกเลย

ต่อมา เพราะการใช้ประโยชน์จากการเป็นฝาแฝดนั้นทำให้เกิดเหตุการณ์เลวร้ายบางอย่างขึ้นภายหลัง…

อ่านได้ในหนังสือเรื่อง สยองขวัญ โดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ

Standard
Web Design

8. Artist Application : North × Wes

เดี๋ยวนี้ใครๆ ก็ชอบอาร์ตไดเรคชั่นและสไตล์ของเวส แอนเดอร์สัน เราก็ชอบเช่นกัน ในขณะเดียวกันเราก็เป็นแฟนคลับอยู่ห่างๆ ของประเทศเกาหลีเหนือผู้มีความสมมาตร สีชืดและหลอนแดกอยู่ตลอดเวลา เพราะฉะนั้นเราจึงเพ้อไปเองว่าเกิดการ collab ขึ้น

ในแอพสำหรับไอโฟนนี้ พี่เวสจะพาทุกคนไปเที่ยวเกาหลีเหนือในสไตล์ของพี่เค้า

เปิดมาหน้าแรก เราอยู่ที่เกาหลีเหนือแล้ว

mockup3.png

homewes.gif

ไปเปิดล็อคเกอร์ตามที่นิ้วไกด์บอก

weshome2.jpg

มีหลายสถานที่ให้เลือก เมื่อเข้าไปแล้วจะเป็นนำเที่ยวรูป 360 องศาให้ดูได้แบบเวสๆ โดยมี narration ประกอบคล้ายหนัง สามารถคลิกกลับไปที่ล็อกเกอร์ตรงมุมซ้ายบนได้

ตัวอย่างเช่น เราเลือกไปดูมหาวิทยาลัยคิมอิลซอง

ilsung-01.jpg

ตัวอย่าง Experience สำหรับแอพนี้

ประสาทมาก แต่สนุกดี ถ้ายังจินตนาการไม่ออกสามารถดู 360 องศาในเกาหลีเหนือได้ที่ลิงก์ข้างล่างนี้นะ มีอีกหลายสถานที่ในแอคเคาทน์

Shout out to Aram Pan at SpinAttic – Thank you for your wonderful picture!

Experience North Korea in 360 degree

สุดท้ายคือเว็บขาย Application

web.jpg

Standard
Arts, Journals

3D Paper sculpture from year 1!

เพื่อนร่วมชั้นคงคิดในใจว่า แหม๊ หล่อนช่างกล้า เอางานปี 1 มาลง แต่เลือกงานที่ชอบแล้วก็เป็นตัวเองมาจะได้ไม่รู้สึกละอายเท่าไร วิชานี้ของนฤมิตอันเป็นโรงงานแบบทำเป็นครอบครัว สงสารทุกคนที่ต้องมาลงเรียนวิชานี้ ทรมานมาก มากมากมากหาใดจะเปรียบ แต่พอผ่านมาได้ก็ชอบนะได้อะไรพอสมควรจากการต้องพยายามเองกับพ่อกับแม่ พ่อกับแม่ช่วยเยอะมาก จนรู้สึกผิดต่อเพื่อนที่ต้องอยู่หอหรือไม่มีคนช่วย

แล้วคือคนทำอ่อนแอสุด ร้องไห้ไปกรีดไปสเกตช์ไป

ทำไปสักพักพอจับจุดได้ก็ไหลลื่น พอไปถึงไฟนอลก็แค่กรีดร้องเพราะงานมันใหญ่ต้องนั่งกรรมกรก่อสร้างเองสามวันสามคืน แต่เรื่องแบบไม่ค่อยมีปัญหาเท่าช่วงแรกๆ แล้ว

งานแรกที่เอามาโชว์คือโคมไฟของนางเงือก เป็นปะการังเรืองแสง อาจารย์ไม่ปลื้มเลย แต่เราปลื้ม

โคมไฟ.jpg

งานที่สองเป็นตัว E แบบดูได้สองด้าน อันนี้พ่อช่วยคิดยูนิต เป็นครั้งแรกที่คิดยูนิตประหลาด สนุกมาก

ตัวอี

อันสุดท้ายที่เลือกมาโชว์คือหมาคอร์กี้ ตัวตรงกลางเป็นสปริงยืดหดได้ ภูมิใจมากตัวนี้ รู้สึกมีสัดส่วนที่ดี สุดท้ายก็ทำตัวใหญ่ออกมาด้วยยาวประมาณสองเมตรได้ ทำจากโครงกระดาษโปะผ้าปูนปลาสเตอร์ โอ๊ยนั่งทำหลังขดหลังแข็ง นึกว่าเป็นพี่กรรมกร สุดท้ายขึ้นราเพราะอ. ขนไปไว้ในห้องน้ำ ฮือๆ แต่มันก็ bound to happen อยู่แล้วตั้งแต่ตอนที่เลือกโครงเป็นกระดาษอะนะ เพื่อนคนอื่นเค้าสั่งตัดโฟมกัน วิธีเราประหยัดแค่ครึ่งเดียวแต่งานไม่คงทน

คิดอีกทีก็ดี ถ้าโฟม เจ้าหมาตัวนี้ก็จะโดนพาอออกงานไปเรื่อยๆ เรื่อยๆ เรื่อยๆ เรื่อยๆ เรื่อยๆ

หมา1.jpg

หมาบอก สวัสดีจ้ะ

คำแนะนำสำหรับผู้ลงวิชานี้ ทำๆ ไปเดี๋ยวก็น่าจะเรียนรู้ไปเอง เราพึ่งเครื่องปริ๊นต์เยอะมาก ใครกำลังทรัพย์มีก็เลเซอร์ก็ได้ อนึ่ง ขอขอบคุณเว็บ korthalsaltes มา ณ ที่นี้ ช่วยชีวิตชั้นยิ่งกว่าอาจารย์คนใดในคอร์ส

Standard
Arts, Journals

Embroidery work

ฝึกปักปักปัก เริ่มปักจริงจังตอนปิดเทอมใหญ่ขึ้นปีสองเพราะอยากไปฝึกงานกับ Sarin Tgamol แต่ไม่มีสกิลไรเล้ย พี่มายเคยสอนแต่ก็ทำได้งูๆ ปลาๆ พอมีเวลาก็ปักไปดูซีรีส์ไปเรื่อยๆ ชิ้นที่เป็นส้มนี่ชิ้นที่สองทำนานมากกกกกกกกกกกก อาจจะเป็นเพราะอยากให้เป็นแพตเทิร์นเลยคิดไปทำไป ชิ้นที่เป็นดอกไม้เรียงกันไปเรื่อยๆ ก็แค่หาหนังสือ Botany มาปักเฉยๆ

ช่วงนี้ก็กำลังปักชิ้นใหม่อยู่ งานปักเราจะเล็กมากกกก เพราะใช้ไหมเส้นคู่เองไม่ได้ใช้หนาๆ แบบเพื่อนแฟชั่นเขาปักส่ง อ. กัน ซึ่งต้องมีเข็มรูใหญ่ วันหลังจะไปหามาบ้างปักเต็มเร็วมาก texture ก็ 3d มาก เตือนตัวเองให้ไปชอปของเร็วๆ นี้ ต้องซื้อไหมอีกหลายสีเลย

DSCN9684.jpg

ตั้งแต่เดือนมิถุนายนจะได้ฝึกงานกับพี่ลูกหนูแล้ว รู้สึกตื่นเต้นและประหม่า ฮ่าๆๆๆ ไม่เคยเข้างานลักษณะจริงจังขนาดนี้มาก่อน เคยแค่ไปช่วยพี่มายพี่เอิร์ธสอนเป็นครั้งๆ หรือเวิร์กชอป แต่สตูดิโอใกล้พญาไทเลยน่าจะดี ไปกินข้าวไปเล่นกับชาวกลุ่มได้สะดวก

DSCN9695.jpg

Standard